Bert de Vries (1950) Ik tekende al jong en ben nooit meer gestopt. Altijd naast studie en werk. Ik deed zeventien jaar wetenschappelijk onderzoek in Twente en Nijmegen, promoveerde in 1988, was zes jaar beleidscoördinator op een ministerie en werkte zeventien jaar bij de onderwijsinspectie. Toen ik eind 2014 met pensioen ging, heeft de koning mij geridderd voor mijn bijdragen aan het beroepsonderwijs en de onderwijsinspectie en voor de mantelzorg voor mijn al twintig jaar gehandicapte lief.

In al die jaren stond ik regelmatig voor de keus: zal ik overstappen naar de kunst? Maar ik vond m'n werk ook erg leuk en steeds koos ik daar weer voor. En ondertussen ontwikkelde ik me in mijn vrije tijd gestaag als amateur kunstenaar. Deels autodidact, maar ik volgde ook vele cursussen, o.a. aan de Vrije Academie in Nijmegen, portrettekenen en later bij de steenhouwer Peter Dekkers. Vanaf 1997 ontwikkelde ik me verder in Den Haag, eerst enkele jaren bij Mark Rietmeijer en later in de Vrije Academie aan de Paviljoensgracht. Zo maakte ik ruim twintig jaar beelden in hardsteen en marmer. Tot pijnlijke voeten dit verder belemmerden en ik mijn oude liefde voor tekenen en schilderen hernam. In 2011 ontdekte ik Arjan van Gent, getalenteerd schilder van portretten en genrestukken, en eveneens begaafd docent. Ik werd lid van zijn Atelier Sint Lucas waar ik me bekwaamde in de klassieke schildertechnieken.

Nu ben ik full time kunstenaar en maak portretten en stillevens. Ik houd van de ambachtelijke kant van het werk. In mijn portretten zoek ik het karakter in al zijn nuances zoals dat aan een gezicht is af te lezen. Ik houd van heldere composities. Het mooist vind ik de laatste fase waarin compositie, tonen en kleuren tot eenheid komen en diepte en eenvoud ontstaan.